Stüdyoda fotoğrafçıların yaptığı ilk hata ışık eklemektir. Çalışan hata ise çıkarmaktır. Kontrollü ışık daha çok ışık değildir; kenarları olan ışıktır — nerede duracağını bilen bir ana, ne kadar az vereceğini bilen bir dolu, kendini duyurmadan özneyi duvardan ayıran bir arka plan ışığı.
Moda ve portre işleri için üç ünite işin çoğunu yapar. Geniş bir modülatörlü bir ana ışık — 5 fitlik bir octa veya 4x8 soft — cildi düzleştirmeden okşayan bir sarım verir. Ana ışığın bir buçuk-iki stop altında bir dolu, gölge tarafı silmeden kaldırır. İki stop altında bir arka plan ışığı, başı duvardan ayırır ve portre derinlik verir.
Geri kalan disiplindir: taşmayı arka plandan uzak tutmak için bayraklar, kenarda bir dilim için kicker, eklemek yerine sektirmek için reflektör. Los Angeles taki Egemen Mustafa Şener Studio bu ekipmanı taşır çünkü ekipman kareyi kazandırır — ama yalnızca fotoğrafçı neyi çıkaracağını bildiğinde.
Stüdyo kiraladığınızda, kaç head geldiğini değil, head lerle hangi modülatörlerin geldiğini sorun. On iki çıplak head li ama soft modülatörsüz bir stüdyo, dört head li ve temiz octa setli bir stüdyodan daha zor bir odadır. Faturadaki sayı, önemli olan sayı değildir.